แอบแม่เลี้ยงกระต่าย

posted on 02 Sep 2009 23:52 by pamme13 in MINDS

 

วันนี้มีความลับจะมาเล่าให้ฟัง ( หลังจากดองบล๊อคมานานมาก )

 

เรื่องของเรื่องก็คือ....เรากำลังจะแอบเลี้ยงกระต่ายค่ะ

ตอนนี้มีอุปกรณ์พร้อมทุกอย่างแล้ว เหลือแต่รับน้องกระต่ายมาอยู่ร่วมด้วยในวันศุกร์ที่ 5 นี้

 

ก่อนหน้านี้ไม่มีโอกาสทำอะไรแบบนี้หรอก เพราะอยู่ที่บ้าน พ่อแม่ไม่ให้ แต่ตอนนี้ เรามีงานเยอะที่มหาลัย ต้องทำจนดึกจนดื่น แถมเรียกที่เอแบคบางนาก็ใกล้มากกกกกกกกก โดนบ่นจนหูชาทุกวัน จนในที่สุด ก็เลยขอแม่ไปอยู่หอ

ทีนี้ เราเป็นคนกลัวเสียงฟ้าผ่า ฟ้าร้องมาก เรียกได้ว่าพอเห็นแสงแวบๆเสียงครืนๆนี้จะตัวสั่น เหงื่อออก นอนไม่หลับ คล้ายๆเป็นโรคประสาทนิดๆ คือเราจะอยู่ตัวคนเดียวไม่ได้เลย ที่บ้านเวลามีฝนตกตอนกลางคืนเราก็จะวิ่งไปนอนกับแม่ไม่ก็พี่ทันที แต่อยุ่หอ เราอยู่คนเดียว....

ทั้งเหงา...ทั้งกลัว

เราเลยไปพูดกับแม่ ว่าอยากได้อะไรมาเป็นเพื่อนที่ห้อง (เราอยู่คนเดียว ไม่มีรูมเมท เพราะหาไม่ได้ กับ ไม่อยากมีด้วยแหล่ะ ชอบความเป็นส่วนตัวมากกว่า )

อาจจะเป็นแฮมเตอร์ กระต่าย หรืออะไรก้ได้ที่เลี้ยงไว้ในห้องได้ (แอบที่หอเลี้ยง)

แม่เราแค่ได้ฟังก็บอกว่า "ไม่" (อีกแล้ว...) บอกว่า เราจะติดโรคจากกระต่าย จากหนู อะไรพวกนี้ เดี๋ยวอันตราย

เราก็เข้าใจเหตุผลนะ แต่ว่า....มันไม่ได้จริงๆ

แล้วเราก็อยากเลี้ยงด้วย...เรามั่นใจว่าเลี้ยงได้ เราดูแลมันได้ ให้เวลามันได้ เราไม่รังเกียจที่จะต้องดูแลมันยามที่มันป่วย หรือคอยเก็บอุจจาระปัสสาวะของมัน หรือต้องคอยนั่งทำความสะอาดกรงหรือว่าอะไรเลย

เราในเมื่อก่อน อาจจะยังเป็นเด็กที่ไร้ความรับผิดชอบอยู่

แต่เราในตอนนี้ เติบโตขึ้น "มาก" แล้ว อยู่มหาลัยปีสองแล้ว...ไม่เหมือนเราในวันวานที่เอาแต่เล่นไปวันๆ

เราเจรจากับแม่หลายครั้ง กับพ่อก็ด้วย บอกว่าอยากเลี้ยงกระต่าย ก็ไม่มีใครยอมเข้าใจเหตุผลเลย ทั้งๆที่เราอธิบายแล้วว่า โรคกลัวฟ้าผ่าของเรามันไม่ได้แก้กันได้ง่ายๆ แล้วมันก็ไม่ใช่อาการเบาะๆอย่างที่คิด

กลัวคือกลัวจริงๆ เราเคยนั่งร้องไห้ทั้งคืน ตัวสั่น จับไข้มาแล้วเพราะความกลัว...

คนที่ไม่กลัวก็พูดได้ ว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่เคยพยายามทำความเข้าใจบ้างไหม ว่าคนที่เค้ากลัวนั้น มัน "กลัว" จริงๆจับขั้วหัวใจ

เรานั่งหาข้อมูลการเลี้ยงกระต่ายมาได้เกือบสองเดือนเต็ม อ่านจนมึน ก็ยังนั่งหานั่งอ่านต่อ คิดแล้วคิดอีก ว่าอย่างเราจะสามารถดูแลมันได้ไหม รักมันได้ไหม ยอมรับมันได้ไหม และหลายๆอย่าง...

คำตอบคือ "ได้"

ถ้าเพียงแต่คนที่บ้านจะยอมรับ และอนุญาต....ปัญหาทุกอย่างก็จะไม่มีเลย

เรื่องแอบเลี้ยงที่หอ ง่ายมาก กระต่ายไม่ส่งเสียงอยู่แล้ว เพื่อนเราก็เลี้ยง สบายมากจริงๆ

แต่ถ้าในกรณีที่ที่บ้านไม่ยอมรับ...ปัญหาก็เกิดขึ้นอีกแล้ว

ไม่มีใครดูแลกระต่ายให้ ยามที่เราต้องไปค้างที่ไหนนานๆ เช่นไปค่ายอาสาฯ หรือไปทำงานที่ไหน...ไม่มีใครดูแลกระต่ายให้ ในยามที่เรา "อาจจะ" ต้องไปต่อปริญญาโท...ฯลฯ

คุยกับแม่แล้ว แม่ไม่พยายามเข้าใจเลย

กลัวแต่ว่า เราจะติดโรคจากกระต่ายตาย เราก็แบบ คนอื่นเค้าเลี้ยงกัน เค้าไม่เห็นจะติดโรคจากกระต่ายตายสักคน

แม่เรากังวลมากเกินไปหรือเปล่า...ทำไมต้องกีดกันกันมากขนาดนั้น

เราครุ่นคิด...ตัดสินใจ...กังวลอยู่นานมาก ว่าจะทำยังไงดี ควรจะแอบเลี้ยงดีมั้ย หรือว่ายังไง

สุดท้าย ได้ความว่า วันที่เราไม่อยู่ เราจะเอาไปฝากเพื่อนเราไว้ ( ฝากก่อนที่จะกลับบ้าน หรือจะไปค้างคืนที่ไหน ) แน่นอนว่าไม่ดีต่อกระต่าย เพราะกระต่ายไม่คุ้นกับสถานที่ใหม่ๆ....สงสารมันเหมือนกัน อยากให้ที่บ้านยอมรับ จะได้หมดปัญหาไปเสียที

เราอยากบอกแม่มาก....ว่า "แม่คะ แปมจะเลี้ยงกระต่ายนะคะ"

แต่รู้ว่า ถ้าบอกไปตอนนี้....บ้านแตกไม่พอ เราจะกลายเป็นศพไม่เหลือซากด้วย...แล้วแม่ก็จะไม่วางใจในตัวเราอีกเลย

เราเลยบอกแม่ไปว่า จะขอ "แฮมเตอร์" จากเพื่อนมาเลี้ยงไว้ที่ห้อง แม่ก็ไม่ให้ แต่เราก็พูดๆ อ้างๆ จนแม่ยอมรับแบบไม่ชอบใจมากๆ แถมยังกำหนดให้เลี้ยงไว้ที่ระเบียงข้างนอกด้วย

ซึ่งระเบียงข้างนอกของหอที่เราพักอยู่ มันเป็นรังของแมลงนับร้อย....สัตว์เลี้ยงเราคงตายก่อนได้อยู่เกินหนึ่งอาทิตย์

ความจริงก็คือ "จะซื้อกระต่าย" มาเลี้ยงเองเลยต่างหาก แถมจะเลี้ยงไว้ในหอ อย่างนี้ด้วย

วันนี้ เราก็เพิ่งจะไปเจเจกับเพื่อนมา (ขึ้นแท๊กซี่จากหอ ไปสถานี่อ่อนนุช แล้วไปเจเจ)

ซื้อทุกอย่างที่ต้องการ....ติดต่อกระต่ายที่ต้องการ...

รอ....รับกระต่าย....

ไม่รู้ว่าจะแอบแม่เลี้ยงได้นานมั้ย จะมีปัญหาอะไรเยอะหรือเปล่า แต่เราก็ทำใจ และคิดว่าพร้อมที่จะสุ้

 

อย่างน้อย อุปกรณ์ทั้งหมดที่เราซื้อ ตัวกระต่าย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับมัน...เราใช้เงินที่หามาด้วย "ตัวเอง" ซื้อทั้งนั้น ไม่ใช่เงินที่พ่อแม่ให้มาใช้ในชีวิตประจำวัน...เพราะอย่างนั้น เราคิดว่า เรามีสิทธิ์ที่จะเก็บมันไว้

"ไม่ว่าใคร" ก็ไม่สามารถเอามันไปได้....มันเป็นของเราโดย "สมบูรณ์"

เราอยากให้แม่เข้าใจ

อยากให้แม่สนับสนุน

เรา....อยาก....ให้ปัญหาทุกอย่างคลี่คลาย

น่าแปลก...95% ของคนที่เลี้ยงกระต่าย เจอแต่สถานการณ์แบบนี้ทั้งนั้น

แอบเลี้ยงที่หอ....แอบที่บ้านเลี้ยง....ที่บ้านไม่ยอมรับ....

เราก็ได้แต่หวังว่า ทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี

ถ้าวันนึง ความแตกขึ้นมา....ก็อยากจะให้มันมีบทสรุปที่ดี ที่จะไม่ทำให้ทั้งเรา ทั้งแม่ ต้องเสียน้ำตาและเสียใจ

 

ปล. ความจริงพี่สาวเราคนนึงที่เรียนอยู่ออสเตรเลียรู้แล้วว่าเราจะเลี้ยงกระต่าย ซึ่งมันก็ชอบ สนับสนุนให้เลี้ยง

แต่เราไม่บอกคนอื่นๆในบ้าน เพราะรู้ดีว่า....จะได้รับคำตอบว่าอะไร

 

 

 

 

"เศร้า"

 

 

 

 

ปลสอง. ไว้ได้น้องต่ายมาแล้ว จะเอามาอวดให้ดูว่าเป็นยังไงบ้าง...คงจะรักยิ่งชีพ ยิ่งกว่าใครๆ...อยากๆได้เร็วๆจัง

 

Comment

Comment:

Tweet

แปมมมมมมมม เราไม่ยอออมมมมมมมมมมมม cry
เราก็อยากเลี้ยงเหมือนกันนนนนนนนนน
น้องกระต่ายยยน่าร้าาากกกกที่สูดดดดดดดดดเยยยย
แต่เรากลัวมันตายยยยยยยยยยย
ถึงขั้นเก็บไปฝันหลายรอบบบ - -"
เคยมีคนเล่าให้ฟังอ่ะว่า เค้าเอาน้องกระต่ายขึ้นบีทีเอส
แล้วน้องกระต่ายมันตกใจเสียงปี๊บๆๆเวลาประตูจะปิดอ่ะ
เลยช็อคตายเลย แง้ๆๆๆ น่าฉงฉาาานนนนง่าาา

แปมเหมือนนางเอกเรื่องโอรังเลยอ่า
เรื่องฟ้าผ่าเราก็กลัวนะ แต่พยายามคิดเชิงวิทยาศาตร์
ว่ามันเกิดจากการเสียดสีกันระหว่างชั้นบรรยากาศเลยเกิดเป็นเสียงดังๆน่ากลัวๆอ่า
แต่ก็แอบกลัวนะว่าถ้าฟ้าผ่าเสียงดังแล้วทำให้น้องต่ายตกใจช็อคตายอ่ะ แอ๊
ไม่แน่เหตุผลที่แม่แปมไม่อยากให้เลี้ยงเพราะไม่อยากให้แปมเสียใจก็ได้
กระต่ายเป็นสิ่งมีชีวิต ไม่ใช่สิ่งของอ่ะ
แบบว่าถ้าถึงวันที่มันตาย คงเป็นอะไรที่คนเลี้ยงเศร้ามากแน่ๆเลย คงต้องร้องไห้แน่เลย แง้ T T

เดี๋ยวนี้อยู่หอแว้วววอ๋อ?? อยากไปเที่ยวหอแปมอ่า(โดนแปมตรบบบบ)
แปมสอบเมื่อไร??
เราจะสอบพรุ่งนี้อยู่แล้ว ยังไม่ได้อ่านอันหยังง่ะ(แล้วยังมีหน้ามาเล่นอีก)
เง้อออ... sad smile
ถ้าได้น้องกระต่ายมาแล้ว
อย่าลืมเอาภาพมาให้ชมบ้างนะคะ

big smile

#2 By *~ happyah ~* on 2009-09-03 00:25

ให้กำลังใจในการรับน้องมาดูแลค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกเลยว่าน่าจะเป็นคุณเจ้าของที่ดีของเจ้าตัวเล็กแน่นอน
สู้ๆจ้ะdouble wink

#1 By Seiz on 2009-09-03 00:18